میزان چربی کل ماهی کپور معمولی ، 2/13 درصد بود که جزء ماهیان با چربی بالا دسته بندی می شود. این مقاله، ماهی کپور معمولی را فیله نموده و به مدت 5 دقیقه در عصاره آبی استخراج شده از برگ دارواش (Viscum album L.) به روش پرکولاسیون به عنوان آنتی اکسیدان طبیعی به نسبت های 1، 2 و 4 % غوطه ور گردید، پس از آبگیری فیله ها در شرایط آزمایشگاه، در داخل فیلم های نایلونی قرار گرفته و در یخچال (1C±º 4) نگهداری شد. سپس ارزیابی عصاره به لحاظ بازده استخراج، ترکیبات فنولی و فلاونوئیدی و مهار رادیکال آزاد (DPPH) انجام شد و کیفیت فیله های نگهداری شده در یخچال در فواصل زمانی 0، 4، 8، 12، و 16 روز با آزمون های مقادیر پراکسید (PV)، عدد آنیزیدین (AV)، تیوباربیتوریک اسید (TBA)، اسید های چرب آزاد (FFA) و مقدار توتکس (TOTEX) مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج بازده استخراج، ترکیبات فنولی، ترکیبات فلاونوئیدی و مهار رادیکال آزاد، به ترتیب 23/5 درصد، mgGA/g E 4/62، mg QE/g E 71/34 و 2/78 درصد بود همچنین مقادیر PV، TBA، FFA، AV و TOTEX در تیمار 4 درصد عصاره بعنوان بهترین تیمار در روز 16 آزمایش به ترتیب (meq g O2/kg Fat) 42/3، (MDA/kg Fat) 55/1، (OA%) 85/0، 67/4 و 51/11 گزارش شد. با توجه به این نتایج، می توان از عصاره آبی دارواش با غلظت 4 درصد برای تأخیر اکسیداسیون چربی در کپور معمولی پرورشی استفاده نمود.

کشت زود محصولات بهاره برای استفاده از هوای معتدل بهاری و همچنین رشد رویشی مناسب اهمیت زیادی دارد ولی وقوع دماهای پایین در ابتدای دوره رشد ممکن است استقرار گیاه را با مشکل مواجه نماید. به منظور بررسی اثر متیل جاسمونات بر آنزیم های آنتی اکسیدان و افزایش مقاومت کدوی تخمه کاغذی به تنش دمای پایین، ، آزمایشی به صورت فاکتوریل شامل شش غلظت متیل جاسمونات (صفر، 1، 5، 50، 100 و 150 میکرومولار) و سه سطح دما (8، 11 و 14 درجه سانتی گراد) در قالب طرح کاملا تصادفی اجرا شد. نتایج نشان داد که در دمای 8 درجه سانتی گراد هیچ بذری جوانه نزد. در دمای 11 درجه سانتی گراد در شرایط عدم استفاده از متیل جاسمونات هیچ بذری جوانه نزد و استفاده از متیل جاسمونات میزان جوانه زنی را به 66/76 درصد رساند. در دمای 14 درجه سانتی گراد نیز در شرایط عدم استفاده از متیل جاسمونات فقط 26 درصد بذور جوانه زد ولی استفاده از متیل جاسمونات میزان جوانه زنی را به 100 درصد رساند. بیشترین میزان جوانه زنی در غلظت 1 و 50 میکرومولار متیل جاسمونات ثبت شد که در این دو غلظت میزان فعالیت آنزیم سوپراکسیددسموتاز و گایاکول پراکسیداز در دمای 14 درجه سانتی گراد بسیار زیاد بود ولی در دمای 11 درجه سانتی گراد بیشترین میزان فعالیت این آنزیم ها در غلظت 1 و 100 میکرومولار متیل جاسمونات مشاهده شد. در دمای 14 درجه سانتی گراد میزان فعالیت آنزیم کاتالاز در تیمارهای متیل جاسمونات بیشتر از شاهد بود ولی در دمای 11 درجه سانتی گراد در تیمار شاهد بیشتر از متیل جاسمونات بود. بنابراین اثر ارزشمند متیل جاسمونات برای ایجاد مقاومت به هوای نسبتا خنک (دمای بالای 10 درجه سانتی گراد) در این آزمایش به اثبات رسید. بر اساس نتایج حاصل از این آزمایش می توان گفت کاربرد متیل جاسمونات باعث افزایش مقاومت بذور کدوی تخمه کاغذی به تنش دمای پایین می شود و کشت زودتر این گیاه می تواند پتانسیل عملکرد آن را افزایش دهد.

زمینه و هدف: ارگانوفسفره ها سبب افزایش تولید رادیکالهای آزاد و تخریب سیستم آنتی اکسیدانت بدن می گردند. دیازینون یکی از گسترده ترین ارگانوفسفره هایی است که امروزه در کشاورزی بکار می رود. هدف از این مطالعه ارزیابی اثر دیازینون روی سیستم اکسیدان - آنتی اکسیدان مغز موش صحرایی است. روش کار: در مطالعه تجربی حاضر موش های صحرایی نر نژاد ویستار به صورت تصادفی در 4 گروه قرار گرفتند: گروه کنترل (روغن ذرت بعنوان حلال دیازینون) و سه گروه آزمایش که دیازینون را در دوزهای 30mg/kg،50  و 100 بصورت داخل صفاقی دریافت کردند. 24 ساعت پس از تزریق، حیوانات با اتر بیهوش و بافت مغز جدا گردید. بعد از هموژنه کردن بافت مغز، فعالیت آنزیم های سوپراکسیددیسموتاز (SOD)، کاتالاز (CAT)، گلوتاتیون S- ترانسفراز  (GST)و لاکتات دهیدروژناز (LDH) و میزان گلوتاتیون (GSH) و مالون دی آلدئید (MDA) توسط روش های بیوشیمیایی اندازه گیری شد. معنی دار بودن نتایج توسط آنالیز واریانس  (ANOVA)به همراه تست توکی تعیین شد. یافته ها: به دنبال تجویز دیازینون، فعالیت آنزیم های SOD،GST  و LDH در دوزهای بیشتر از  50mg/kgدر مقایسه با کنترل بطور معنی داری افزایش یافت، در حالیکه میزان فعالیت آنزیمCAT  تغییر معنی داری را نشان نداد. همچنین کاهش میزان گلوتاتیون مغز در دوزهای بیشتر از 50mg/kg دیازینون مشاهده شد. میزان MDA فقط در دوز 100mg/kg در مقایسه با گروه کنترل افزایش معنی داری را نشان داد. نتیجه گیری: نتایج این مطالعه پیشنهاد می کند که دیازینون احتمالا باعث تولید رادیکال های آزاد شده و افزایش فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدانت ناشی از افزایش ظرفیت سم زدایی بافت مغز می باشد. کاهش GSH نشاندهنده نارسایی سیستم دفاعی آنتی اکسیدانت برای مقابله با رادیکال های آزاد است و افزایش MDA با پراکسیداسیون غشای مغز همراه است که در نهایت ممکن است منجر به آسیب اکسیداتیو بافت مغز گردد.

در مطالعه حاضر اثرات مصرف طولانی مدت پیاز بر آنزیم های آنتی اکسیدان گلبول های قرمز بز (گلوکز 6 فسفات دهیدروژناز، سوپر اکسید دیسموتاز و گلوتاتیون پراکسیداز) و رابطه آن ها با مقدار هماتوکریت و هموگلوبین ارزیابی گردید. 12 بز ماده بالغ مورد استفاده در این مطالعه به صورت تصادفی و برای یک دوره زمانی 80 روزه به سه گروه درمانی تقسیم بندی شدند. دام های گروه یک و دو به ترتیب جیره غذایی حاوی 30 و 60 درصد پیاز بهاره (بر پایه ماده خشک جیره) به مدت 60 روز دریافت نمودند. بزهای گروه سه (کنترل) جیره عاری از پیاز دریافت نموده و تنها با علوفه یونجه در طی دوره تغذیه شدند. نمونه های خون قبل از شروع مطالعه و در فواصل 10 روزه اخذ گردید. مقدار هماتوکریت در گروه های یک و دو از روز 10 پس از مصرف پیاز شروع به کاهش نمود و در روز 40 به کمترین مقدار رسید. اگر چه مصرف پیاز موجب کاهش هماتوکریت گردید، اما این فاکتورها در طی دوره مطالعه در محدوده طبیعی باقی ماندند. میزان فعالیت آنزیم گلوکز 6 فسفات دهیدروژناز در گلبول های قرمز از روز 10 کاهش یافته و در روز 40 به حداقل میزان خود رسید. بعد از روز 40، بازگشت آهسته و تدریجی فاکتورهای اندازه گیری شده به سمت مقادیر پیش از مصرف پیاز مشاهده گردید. در گروه های یک و دو، میزان فعالیت سوپر اکسید دیسموتاز رابطه منفی با مقدار هماتوکریت و هموگلوبین نشان داد (P<0.01). از طرف دیگر، رابطه مثبتی بین فعالیت گلوکز 6 فسفات دهیدروژناز با مقدار هموگلوبین مشاهده گردید (P<0.01). به نظر می رسد که بزها قادر به مصرف جیره حاوی 60 درصد پیاز بدون رخداد کم خونی بالینی هستند. به علاوه، فعالیت آنزیم گلوکز 6 فسفات دهیدروژناز در گلبول های قرمز بز به دنبال مصرف طولانی مدت پیاز کاهش یافت. همچنین به نظر می رسد که سوپر اکسید دیسموتاز نقش جبرانی در محافظت گلبول های قرمز بز مقابل استرس اکسیداتیو ناشی از مصرف پیاز در بزها ایفا می کند. اصل مقاله بصورت متن کامل انگلیسی، در بخش انگلیسی قابل رویت است.

شرایط هیدرولیز آنزیمی پروتئین ها شامل نوع آنزیم، زمان هیدرولیز و درجه هیدرولیز بر فعالیت زیستی محصول هیدرولیز پروتئین تاثیر گذار است. هدف از تحقیق حاضر، بررسی اثر شرایط هیدرولیز آنزیمی بوسیله آنزیم های پپسین، کیموتریپسین و ترکیب دو آنزیم (نسبت آنزیم به سوبسترای 1: 10، زمان 5 ساعت، دمای 37 درجه سانتی گراد) بر میزان تولید پپتیدهای آنتی اکسیدان از پروتئین ریزجلبک اسپیرولینا پلاتنسیس استخراج شده با روش سونیکاسیون (200 وات، 20 کیلوهرتز، زمان 5 دقیقه) بود. میزان پیشرفت هیدرولیز آنزیمی با روش(OPA) O-phethaldialdehyde و فعالیت آنتی اکسیدانی محصول هیدرولیز پروتئین، بر اساس دو مکانیسم مهارکنندگی رادیکال های DPPH و ABTS در طی زمان هیدرولیز بررسی شدند. مقدار گروه های آمین آزاد بعد از 5 ساعت هیدرولیز از مقدار 272/3 میکرومول لوسین/میلی گرم پروتئین به مقادیر 653/3 و 522/4 و 713/3 به ترتیب برای آنزیم های پپسین، کیموتریپسین و ترکیب دو آنزیم رسید. فعالیت آنتی اکسیدانی محصول هیدرولیز پروتئینی در طی زمان هیدرولیز افزایش یافت. بطوریکه فعالیت مهارکنندگی رادیکال های DPPH و ABTS بعد از 150 دقیقه هیدرولیز بوسیله پپسین به ترتیب به مقادیر 23 و 110 میکرومول ترولوکس/ میلی گرم پروتئین رسید. درحالیکه هیدرولیز بوسیله آنزیم کیموتریپسین فعالیت آنتی اکسیدانی را بعد از 120 دقیقه به ترتیب به مقادیر 18 و 159 میکرومول ترولوکس/میلی گرم پروتئین رساند و ترکیب دو انزیم باعث افزایش فعالیت مهار کنندگی DPPH تا مقدار 25 میکرومول ترولوکس/ میلی گرم پروتئین (بعد از 90 دقیقه) و مهارکنندگی ABTS تا مقدار 230 میکرومول ترولوکس/ میلی گرم پروتئین (بعد از 210 دقیقه) شد بطور کلی نتایج نشان دادند که هیدرولیز پروتئین ریزجلبک اسپیرولینا پلاتنسیس بوسیله آنزیم های پپسین و کیموتریپسین و ترکیب دو آنزیم باعث تولید پپتیدهای آنتی اکسیدان می شود و آنزیم کیموتریپسین آنزیم موثرتری از پپسین و استفاده از ترکیب دو آنزیم پپسین و کیموتریپسین موثرتر از استفاده تکی از آنزیم هاست.

درک نحوه واکنش و پاسخ بیوشیمایی ارقام گندم زراعی، در ارتباط با تنش شوری، می تواند به شناخت بیشتر سازوکارهای دفاعی و شناسایی شاخص ها و بیومارکرهای غربالگری تحمل به تنش شوری، در این گیاه استراتژیک و سایر گیاهان زراعی کمک نماید. به همین منظور، صفات بیوشیمیایی مرتبط با تحمل به شوری ارقام گندم زراعی، به صورت آزمایش فاکتوریل در قالب طرح پایه کاملا تصادفی با سه تکرار، ارزیابی گردیدند. فاکتورهای آزمایش شامل ارقام گندم زراعی (رقم متحمل سارک 6 و رقم حساس چاینیز اسپرینگ) و سری های زمانی نمونه برداری (شاهد یا کنترل، 6، 12، 24، 48، 72 و 96 ساعت) پس از اعمال تنش شوری بودند. تنش شوری با غلظت 250 میلی مولار کلرید سدیم بر روی گیاهچه های 10 روزه یکنواخت در مرحله دو برگی اعمال شده و نمونه برداری از بافت اندام هوایی و ریشه گیاهان صورت گرفت. صفات مورد بررسی شامل نسبت پتاسیم به سدیم (K+/Na+)، مالون دی آلدهید (MDA)، سوپر اکسید دیستوماز (SOD)، کاتالاز (CAT)، پراکسیداز (POX) و پلی فنل اکسیداز (PPO) بودند. نتایج تجزیه واریانس نشان دهنده معنی دار بودن اثرات رقم (به استثناء پراکسیداز)، اثرات زمان و برهم کنش رقم و زمان در همه صفات مورد بررسی بود. نتایج اثرات متقابل رقم و زمان نشان داد اگرچه روند تغییرات صفات مورد بررسی، بسته به نوع رقم، بخش گیاهی مورد بررسی و زمان نمونه برداری متفاوت بود، اما در حالت کلی تنش شوری موجب کاهشK+/Na+، افزایش MDA و همچنین افزایش فعالیت آنزیم های دفاعی آنتی اکسیدانی در اندام هوایی و ریشه ارقام مورد بررسی نسبت به شرایط کنترل (زمان صفر) گردید. نتایج مقایسات گروهی ضمن تایید کارآرایی و استیلای سیستم دفاعی آنتی اکسیدانی رقم متحمل سارک 6 در مقایسه با رقم حساس چاینز اسپرینگ، بر بهره مندی از بیومارکرهای K+/Na+، SOD وCAT جهت غربالگری گندم زراعی تاکید کرد.

باتوجه به نقش گندم در امنیت غذایی مردم کشور و کاهش عملکرد آن در اثر تنش خشکی، سه رقم گندم آذر2، الوند و زرین انتخاب و به روش هیدروپونیک پرورش داده شدند. گیاهچه ها پس از رسیدن به مرحله 5 4 برگی به مدت 10 روز در پتانسیل های اسمزی شاهد، 4، 8 و 12 بار قرار گرفتند. از PEG8000 برای ایجاد پتانسیل های مورد نظر استفاده شد. بعد از سپری شدن زمان مذکور، از گیاهچه ها نمونه های برگی تهیه و فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدان سوپراکسید دیسموتاز، کاتالاز، اسکوربات پراکسیداز و گلوتاتیون ردوکتاز به همراه میزان پراکسیداسیون لیپیدی مورد ارزیابی قرار گرفتند. نتایج حاصل نشان داد که افزایش شدت تنش اسمزی، افزایش میزان پراکسیداسیون لیپیدی را در پی دارد. بعلاوه فعالیت سوپراکسید دیسموتاز در تمامی ارقام بویژه در سطوح بالای تنش اسمزی کاهش نشان داد ولی فعالیت گلوتاتیون ردوکتاز در هر سه رقم مورد بررسی با افزایش شدت تنش اسمزی طبق انتظار افزایش یافت بطوری که این آنزیم عامل محدودیت در اجرای مکانیسم های دفاعی ارقام گندم در مقابله با تنش های محیطی نبود. فعالیت آنزیم اسکوربات پراکسیداز در ارقام الوند و آذر2 برخلاف رقم زرین در سطح 12 بار نسبت به شاهد افزایش معنی داری (P<5%) نشان داد. درحالی که فعالیت کاتالاز در رقم آذر 2 در تمامی سطوح یکسان، در رقم زرین افزایش و در رقم الوند کاهش یافت. افت فعالیت آنزیم های سوپراکسید دیسموتاز، کاتالاز و اسکوربات پراکسیداز در ارقام الوند و زرین به دلیل عدم تعادل بین اجرای مکانیسم های دفاعی، سبب عملکرد ضعیف آنها می شود. بدین ترتیب با تجمع فرم های فعال اکسیژن، نقاط کلیدی متابولیسم و مکانیسم های دفاعی سلول مورد حمله قرار گرفته و این عوامل سبب می شود تا این ارقام نسبت به رقم آذر 2 به تنش خشکی در مرحله گیاهچه ای حساس تر باشد.